پیامبر (صلی الله علیه و آله) می فرمایند:
۞ سوره حمد هر مرضی به جز مرگ را شفا می دهد.۞
شناسه خبر : 1456
  پرینتخانه » فرهنگی, موضوعات ویژه تاریخ انتشار : ۰۶ مهر ۱۳۹۹ - ۹:۳۹ | 39 بازدید | ارسال توسط :

آیت‌‌الله محمدحسن اصطهباناتی دعوت حق را لبیک گفت

آیت‌‌الله محمدحسن اصطهباناتی در سال ۱۳۱۱ در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود، پدر وی از علمای نجف اشرف بود که مدتی در شهر سامرا صاحب کرسی و امام جماعت بود و از محترمین و بزرگان نجف محسوب می شد.
آیت‌‌الله محمدحسن اصطهباناتی دعوت حق را لبیک گفت

آیت‌‌الله محمدحسن اصطهباناتی در سال ۱۳۱۱ در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود، پدر وی از علمای نجف اشرف بود که مدتی در شهر سامرا صاحب کرسی و امام جماعت بود و از محترمین و بزرگان نجف محسوب می شد.
آیت‌‌الله محمد حسن اصطهباناتی پس از مدتی به نجف اشرف برای تحصیل علوم دینی رهسپار شد و نزد حضرات آیات سبزواری، خویی، محمدرضا مظفر و امام خمینی(ره) در نجف اشرف دروس حوزه را تلمذ کرد. به مدت سه سال به دلیل مشکلاتی به تهران مراجعت نمود و در آن مدت به تدریس علوم حوزوی در مدرسه مروی تهران پرداخت و مجدد راهی نجف اشرف برای تکمیل دروس حوزوی شد و سرانجام در سال ۱۳۵۸ شمسی با اخراج ایرانیان از عراق وارد حوزه تهران و مدرسه علمیه مروی شد و تا پایان عمر در اوج زهد تقوا از مدرسین رسمی این مدرسه بشمار می رفت.
در حوزه علمیه مروی دروس فقه، اصول، لمعه، رسائل، ‌مکاسب و کفایه را تدریس می‌کرد.
شیوه تدریس وی مانند میرزا شیرازی بود و با قرائت متن درس ، عرصه را برای مباحثه شاگردان با یکدیگر اماده می کرد و به نظاره بحث آنها می نشست و سرانجام پس از مباحثات مختلف شاگردان ، نظر نهائی و استنباط شخصی خود را مطرح می نمود.
کتاب نور العین فی مشی الی زیاره القبر الحسین(ع) مهم‌ترین تألیف وی می باشد.


اگر چه وی از افرادی است که مرحوم آیت الله العظمی حکیم وی را بسیار تکریم می نمود و در نوشته های مختلف از ایشان به بزرگی یاد می کرد و مرحوم آیت الله سید علی بهشتی (ره) همسر همشیره ایشان بود اما همواره در زندگانی خود زهد و فروتنی و تواضع را سرلوحه خود قرار داده بود و از مسائل دنیائی و عناوین و القاب فاصله داشت.
وی در فروتنی و تواضع الگوئی کم نظیر بود.
همواره با طلاب مبتدی نشست و برخاست می نمود و مانند پدری مهربان آنان را ارشاد می کرد و از هرگونه برتری طلبی دوری می کرد.
در مدرسه مروی کوچک ، سمت راست دومین حجره تنها جایی بود ، طلاب مدرسه مروی هر روزه زانوی ادب در برابر این مقام علمی و الهی می زدند و از دریای علم وی بهره می بردند و بعضاً شب ها در همان حجره استراحت می نمود تا صبح را با آمادگی بیشتری برای مباحثه علوم فقهی و اصولی اغاز کند.
وی از نزدیکان به بزرگان نجف محسوب می شد ، خاطرات فراوانی از مرحوم علامه امینی ، ایات عظام حکیم ، سبزواری ، خوئی ، حلی و زنجانی به یاد داشت که حکایت از شدت نزدیکی وی می کرد.
سرانجام در پس از عمری مجاهدت علمی و زندگی زاهدانه کم نظیر در چهارم مهر ۱۳۹۹ به دیدار محبوب خویش و مولایش امیرالمومنین شتافت و پس از عمری زندگانی پاک و خالص در شب جمعه و شب رحمت به رحمت ایزدی پیوست.
و سلام علیه یوم ولد و یوم مات و یوم یبعث حیا

 

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.